W. A. Mozart’s meesterwerk:

Le Nozze di Figaro / Een dolle dag
Operajuweeltje in kameroperaformaat

Speelperiode: 5 t/m 15 december 2010 en 13 t/m 20 januari 2011
Flyer voor programmeurs (doc)


‘Le Nozze di Figaro’ (1786) is één van Mozart’s succesvolste opera’s. De opera behoort, samen met ‘Così fan tutte’ en ‘Don Giovanni’, tot de grote Italiaanse drie van Mozart. Met al zijn intriges, persoonsverwisselingen, verkleedpartijen en soms niet helemaal plausibele verwikkelingen is Le Nozze een opera buffa (komische opera) bij uitstek. De muziek klinkt fris en vaak uitbundig, en laat teksten ideaal tot hun recht komen zonder in simpele begeleidingen te vervallen.

De versie van Barokopera Amsterdam wordt geregisseerd door de talentvolle jonge regisseur Sybrand van der Werf, die eerder succesvolle opera’s regisseerde bij grote operahuizen als Opera Zuid. De Italiaanse lichtbeeld-kunstenaars van L’Asina sull’Isola zorgen voor een prachtig en sfeervol toneelbeeld. De muzikale leiding is in handen van de artistiek leider van Barokopera Amsterdam: Frédérique Chauvet.

‘Le Nozze di Figaro’ gaat over de Graaf Almaviva, die achter Susanna, de aanstaande bruid van Figaro aanzit, waar hij voor gestraft wordt. Intussen wijkt Figaro ook even van het rechte pad door avances richting gravin Almaviva te maken. Althans, dat denkt hij, want in werkelijkheid heeft hij een verklede Susanna voor zich. Verscheidene andere personages, en met name Cherubino zorgen hierbij voor extra verwikkelingen.

Makers

Muzikale leiding en bewerking Frédérique Chauvet
Regie Sybrand van der Werf
Lichtbeeldkunstenaars L’Asina sull’Isola
(Katharina Janoskova en Paolo Valli)
Decors Martino Pompili
Kostuums René van der Leest en Sigrid van Kleef
Pruiken René Melisse
Nederlandse teksten Toon van Wolferen
Solisten 2 sopranen en 2 baritons
Verteller Bariton Figaro vertelt hoe zijn huwelijksdag twintig jaar geleden verliep
Instrumentaal ensemble BarokOpera Amsterdam
kleppenfluit, viool, cello en fortepiano

Artistiek concept

Le Nozze di Figaro is een klucht. Het is een ‘situatiestuk’; een aaneenschakeling van situaties die het noodzakelijk maakt dat de verhaallijn goed volgbaar is. Om de diepere laag van het stuk toch een plaats te geven, kiest Barokopera Amsterdam voor een open enscenering, waar episch theater (Figaro als zanger en verteller), zichtbare karakterwisselingen (dubbelrollen en solobezetting koren), lichtbeelden en een kamermuziekbezetting de meest in het oog springende elementen zijn.

Over het concept van artistiek en muzikaal leider Frédérique Chauvet
De visie van regisseur Sybrand van de Werf
De scenografie
Lichtbeeldentechniek van L’Asina sull’Isola

« Vorige