[...] een komische, soms zelfs dubbelzinnige uitvoering van Purcells King Arthur trok een volle zaal goedlachs publiek.

Barokopera Amsterdam bracht King Arthur in de enscenering van David Prins als een eigentijdse voorstelling [...]. Prins ziet Purcell niet als oud en saai, maar als de maker van revue-achtig vermaak. Met verteller René Groothof als archivaris van het operamuseum, werd het stof van Purcell op komische wijze weggeblazen.

- NRC Handelsblad (Kasper Jansen, 19 april 2005)

David Prins ziet niets in een museale vormgeving en heeft King Arthur op ingenieuze manier naar zijn hand gezet.

- Het Financieele Dagblad lees verder

Mit minimalen Mitteln, viel Witz, spielerischem Enthusiasmus, Liebe zum Detail, Frivolität und tollen Stimmen zauberte die Truppe am 19.2 eine Produktion auf die Bühne des Meervaart Theaters Amsterdam, die man einen echten Überraschungserfolg nennen darf. Verschuldet ist er auch der brillanten Regie von David Prins der das gesamte Purcell Projekt szenisch betreut. Trotz beschränkter Requisiten gelang Prins ein zwischen Camp und Revue pendelndes Gesamtkunstwerk. Wunderbar! [...]

Von den Sängern bestach die kanadische Sopranistin Penni Clarke in diversen Rollen - wobei sie als blinde Königsbraut Emmeline zum Schreien komisch und als Wassernymphe zusammen mit der gleichfalls hervorragenden Wendy Roobol eine Augenweide war.

- Orpheus (Kevin Clarke, februari 2005)

King Arthur: lol en elegante muziek. Liefhebbers van Purcell genieten [...] van de pure, warme en elegante muziek.

- Vrij Nederland (Jacqueline Oskamp, 24 februari 2005)

[...] een ronduit amusante voorstelling [...].

Regisseur David Prins plaatst het in een opslagloods, waar steekkarren en rolwagens goederen vervoeren, maar ook koningen (Arthur), geliefden (Emmeline) en luchtgeesten (Philidel). Acteur René Groothof, de magazijnbeheerder, babbelt de voorstelling met vlotte teksten aan elkaar. In een hoek van de loods strijkt, blaast en tokkelt het orkestje van dirigent Frédérique Chauvet [...] fris van de lever.

[...] vooral de Canadese sopraan Penni Clarke [valt] op. Als Emmeline voert ze de voorstelling naar een hoogtepunt met 'Love has a Thousand Ways to please'. In Purcells befaamde ijsmuziek verheft bas-bariton Pieter Hendriks het rillen en bibberen tot hogere kunst.

- de Volkskrant (Guido van Oorschot, 18 april 2005)

Een sprankelende opening van het [eerste Nederlands Kameropera] festival met King Arthur. Dit werk van Purcell wordt zelden overtuigend op planken gebracht. Maar Barokopera Amsterdam vond een goede vorm [...] Springlevende collage, buitengewoon geestig [...] en tegelijk ook zeer aandoenlijk [...] Theater is hier muziek en muziek is theater. [Penni Clarke] haar stem lijkt voor Purcells muziek geboren.

- De Telegraaf (Thiemo Wind, 22 april 2005)